Wzorzec Rottweilera

Wzorzec FCI nr 147

Data publikacji obowiązującego wzorca : 06.04.2000 r.

Klasyfikacja : Grupa 2 FCI : Sznaucery, pinczery, molosy, szwajcarskie psy pasterskie i rasy  pokrewne.

Sekcja 2.1 :  Molosy, typ dogowaty.

                    Podlega próbom pracy.

Krótki rys historyczny

Rottweiler zalicza się do najstarszych ras  psów. Jego pochodzenie sięga czasów rzymskich, kiedy to trzymany był jako pies stróżujący i zaganiający. Psy te ciągnęły z rzymskimi legionami przez Alpy chroniąc ludzi i zaganiając bydło. W okolicach miejscowości Rottweil przemieszały się one z psami miejscowymi. Głównym zadaniem rottweilera stało się teraz zaganianie i pilnowanie dużych stad bydła i obrona swojego pana i jego własności. Od starego niemieckiego miasta Rottweil został on nazwany Metzgerhund : rottweilerskim psem rzeźnickim. Rzeźnicy hodowali psy tego typu jedynie za względu na ich skuteczność i przydatność. W ten sposób powstał z biegiem czasu doskonały pies stróżujący i zaganiający, który znajdował zastosowanie również jako pies pociągowy. Kiedy na początku XX wieku poszukiwano psów do służby w policji, zwrócono uwagę między innymi także na rottweilera. Szybko okazało się, że doskonale nadaje się do tej roli. W roku 1910 został oficjalnie uznany za psa policyjnego.

Hodowla rottweilera nastawiona jest na emanującego siłą psa o czarnej maści z wyraźnie odgraniczonymi rudobrązowymi znaczeniami, który mimo potężnego wyglądu nie jest pozbawiony szlachetności i nadaje się szczególnie jako pies towarzyszący, służbowy i użytkowy.

Wygląd ogólny:

Rottweiler jest psem więcej niż średniej wielkości, mocny, ani ciężki ani lekkiej budowy, o niezbyt długich nogach. Jego proporcjonalna, zwarta i mocna sylwetka wskazuje na dużą siłę, zręczność i wytrzymałość.

Prawidłowe proporcje:

Długość tułowia mierzona od mostka do guza kulszowego nie powinna przekraczać wysokości w kłębie o więcej niż 15%.

 

Zachowanie i charakter:

Pies o przyjaznym, spokojnym usposobieniu, kochający dzieci, bardzo przywiązany do właścicieli, posłuszny, karny, lubiący pracę. Jego wygląd zdradza jego pierwotną naturę ; zachowanie odznacza się pewnością siebie, mocnymi nerwami i odwagą ; z dużym zainteresowaniem reaguję na otoczenie.

Głowa:

Mózgoczaszka:

Czaszka: Średniej długości, pomiędzy uszami szeroka, linia czoła patrząc z profilu lekko wypukła, guz potyliczny dobrze rozwinięty, lecz niezbyt silnie zaznaczony.

Stop: Przełom czołowy wyraźnie zaznaczony.

 

Trzewioczaszka:

Nos: Dobrze wykształcona trufla nosa, raczej szeroka niż okrągła, ze stosunkowo dużymi nozdrzami, zawsze koloru czarnego.

Kufa: Nie powinna sprawiać wrażenia ani wydłużonej ani skróconej w stosunku do mózgoczaszki. Grzbiet nosa prosty, u nasady szeroki, łagodnie się zwężający.

Fafle: Czarne, ściśle przylegające, kąciki warg zamknięte, możliwie ciemna pigmentacja dziąseł.

Szczęki: Szczęka i żuchwa mocne i szerokie

Uzębienie: Uzębienie mocne i kompletne ( 42 zęby ) zgryz nożycowy ( górne siekacze zachodzą nożycowo na dolne )

Policzki: Uwypuklone łuki jarzmowe.

Oczy: W kształcie migdałów, średniej wielkości, ciemnobrązowe, powieki dobrze przylegające.

Uszy: Średniej wielkości, wiszące, trójkątne, szeroko rozstawione, wysoko osadzone. Skierowane do przodu, dobrze przylegające uszy potęgują wrażenie szerokiej głowy.

Szyja: Mocna, umiarkowanie długa, dobrze umięśniona, o lekko wysklepionej linii karku, sucha, bez podgardla lub luźnej skóry,

 

 Tułów:

Grzbiet: Prosty, mocny, zwarty.

Lędźwie: Krótkie, mocne i głębokie.

Zad: Szeroki, średniej długości, lekko zaokrąglony, ani prosty ani przesadnie spadzisty.

Klatka piersiowa: Obszerna, szeroka i głęboka ( ok. 50 % wysokości w kłębie ), z dobrze rozwiniętym przedpiersiem i dobrze wysklepionymi żebrami.

Brzuch: Słabizny nie podciągnięte.

Ogon: Zachowany naturalny, noszony poziomo na przedłużeniu linii grzbietu. W spoczynku swobodnie wiszący.

Kończyny

 

Kończyny przednie:

Oglądane z przodu proste, ustawione nie za wąsko, przedramiona patrząc z boku proste, nachylenie łopatki do osi poziomej tułowia wynosi ok. 45 stopni.

Łopatki: Dobrze ustawione.

Ramię: Dobrze przylegające do tułowia.

Przedramię: Silnie rozwinięte i dobrze umięśnione.

Śródręcze: Lekko sprężyste, mocne, nie strome.

Łapy: Okrągłe, palce mocno zwarte i wysklepione, opuszki twarde, pazury krótkie, czarne i mocne.

Kończyny tylne:

Oglądane z tyłu proste, ustawione nie za wąsko, w swobodnej postawie psa uda w stosunku do kości miednicznej i do podudzia oraz podudzie w stosunku do śródstopia tworzą kąt rozwarty.

Udo: Średniej długości, szerokie i silnie umięśnione.

Podudzie: Długie, mocne, szeroko i plastycznie umięśnione, mocne stawy skokowe, dobrze kątowane, nie strome.

Łapy: Nieco dłuższe niż przednie, o mocnych, ściśle zwartych, wysklepionych palcach.

Chody: Rottweiler jest kłusakiem; w ruchu harmonijny, pewny, energiczny i nieskrępowany, długi wykrok, grzbiet w ruchu stabilny i prosty.

Skóra:

Na głowie ściśle przylegająca, przy wytężonej uwadze może tworzyć na czole lekkie fałdy.

 

Szata:

Włos tzw. twardy, składa się z włosa okrywowego i podszerstka. Włos okrywowy średniej długości, sztywny, gęsty, mocno przylegający, podszerstek nie może wystawać ponad włos okrywowy. Na tylnych kończynach owłosienie nieco dłuższe.

 

Umaszczenie: Czarne z wyraźnie odgraniczonymi ciemnorudobrązowymi znaczeniami (podpalanie) na policzkach, kufie, spodzie szyi, klatce piersiowej, nogach, jak również nad oczami i poniżej nasady ogona.

 

Wielkość i masa:

Wysokość w kłębie u psa:      61 do 68 cm

                                                61 – 62 cm –  mały

                                                63 – 64 cm – średni

                                                65 – 66 cm – duży ( optymalna wielkość )

                                                67 – 68 cm – bardzo duży

            Waga:                          ok. 50 kg

 

Wysokość w kłębie u suki:     56 do 63 cm

                                                56 – 57 cm –  mała

                                                58 – 59 cm – średnia

                                                60 – 61 cm – duża ( optymalna wielkość )

                                                62 – 63 cm – bardzo duża

            Waga:                          ok. 42 kg

 

WADY:

Każde odstępstwo od wzorca należy traktować jako wadę. Jej ocena powinna być proporcjonalna do stopnia tego odstępstwa.

Wygląd ogólny : Lekka, charcia sylwetka o długich kończynach, słaby kościec i mięśnie.

Głowa: Głowa o wyrazie psa myśliwskiego, wąska, lekka, za krótka, wydłużona lub zbyt ciężka, płaskie czoło (brak, lub słabo zaznaczony stop)

Kufa: Długa lub spiczasta kufa, wypukły tzw. rzymski lub wklęsły grzbiet nosa, grzbiet nosa opadający (orli nos), jasna lub plamista trufla nosa.

Wargi (fafle): Słabo przylegające, różowe lub jedynie z plamami pigmentu, opadający kącik warg. 

Szczęki: Wąska żuchwa.

Zgryz: Cęgowy.

Policzki: Zbyt wydatne.

Oczy: Jasne, głęboko osadzone, wyłupiaste, okrągłe, luźne powieki.

Uszy: Za nisko osadzone, ciężkie, długie, wiotkie, złożone do tyłu, odstające lub niesymetrycznie noszone.

Szyja: Za długa, cienka, słabo umięśniona, z podgardlem lub zbyt luźną skórą.

Tułów: Za długi, za krótki, wąski.

Grzbiet: Za długi, słaby, łękowaty lub karpiowaty grzbiet.

Zad: Spadzisty, zbyt prosty, za krótki lub za długi.

Klatka piersiowa: Ze słabo wysklepionymi żebrami, beczkowata lub wąska.

Ogon: Za wysoko lub za nisko osadzony.

Kończyny przednie: Zbyt wąsko ustawione lub krzywe kończyny, strome łopatki, łokcie słabo lub w ogóle nie przylegające, za długie, za krótkie 
lub zbyt strome ramiona, miękkie lub strome śródręcze, mało zwarte, wykrzywione, zdeformowane, zbyt słabo lub za mocno wysklepione palce, jasne pazury.

Kończyny tylne: płaski pośladek, wąska, krowia lub beczkowata postawa, za małe lub za duże kątowanie stawów, wilcze pazury

Skóra: Fałdy na głowie.

Szata: Miękki, falujący, zbyt krótki lub za długi włos, włos lokowaty, brak podszerstka.

Umaszczenie: W brzydkim odcieniu, niewyraźnie odgraniczone lub zbyt rozległe podpalania.

 

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:

 

Wygląd ogólny: Brak wyraźnie zaznaczonego piętna płci ( suczy wygląd u psa i odwrotnie )

Zgryz: Przodozgryz, tyłozgryz, zgryz przemienny, brak siekacza, kła, zęba przedtrzonowego lub trzonowego.

Oczy: Wywinięcie powieki na zewnątrz lub wewnątrz, oczy żółte lub różnobarwne.

Ogon: Załamany, zakręcony ponad linią grzbietu, skręcony na bok.

Szata: Szczególnie długa lub falista.

Umaszczenie: Kolor odbiegający od przewidzianego we wzorcu czarnego z brązowymi podpaleniami, białe znaczenia.

Usposobienie: Strachliwość, płochliwość, tchórzostwo, brak odporności na strzały, złośliwość, przesadna nieufność, nerwowość.

 

UWAGA:  Psy muszą mieć dwa, normalnie rozwinięte jądra, w pełni usytuowane w mosznie.

 

( Wyd: Związek Kynologiczny w Polsce „Wzorce ras  Molosy, Szwajcarskie Psy Pasterskie, Rasy pokrewne, Grupa II, FCI, Sekcja 2,3,4” Warszawa 2001 r. )